Jæja þá er ég nú búin að útskrifast af öðru árinu mínu í MC:WA og er komin heim á Vopnafjörð.
Næsta ár er tekur svo Háskólinn á Akureyri við og hef ég því ákveðið að segja skilið við þetta blogg mitt.
Mig er samt hægt að finna á Facebook.
Takk fyrir lesturinn

Ja, Inger det var nog en bra fråga och här är dit svar...
Á Páskadag fékk ég að hjálpa til í barnastarfinu á samkomunni. Þetta var í fyrsta skipti eftir að Pastor Josh byrjaði sem barnaleiðtogi sem ég var í barnastarfinu. Þetta var ekkert smá æðislegt! Ég sá alveg breytingu á krökkunum frá því í fyrra og svo núna. Pastor Josh er sko ekkert að gefa þeim e-ð úrvatnað barnaguðspjall. Það sem hann gefur þeim er alvöru og ekta. Það sem hann segir er krefjandi en þau eru sko alveg að ná því. Eftir samkomuna fóru svo nokkur okkar í matarboð til Dream Center. Maturinn var ekkert smá góður, enda alvöru kokkur í prógraminu hjá þeim. Ég saknaði þess nú samt að fá lamb. Eftir matinn var svo spilað og mikið hlegið.
Daginn eftir voru tvær konur búnar að bjóða okkur stelpunum heim til annarrar þeirra í fótasnirtingu. Þetta var alveg allur pakkinn - fótabað, nudd og naglalakk. Ohh, það var algert æði og vorum við með svo sætar tær eftir þetta.
Já svo má nú alls ekki gleyma að segja frá því Pastor Scott og Miss Rachel eignuðust fimmta barnið sitt á Páskadagsmorgun. Þau fengu strák og hefur hann fengið nafnið Korbyn Ellis. Nokkrar af okkur stelpunum fórum á spítalann og heimsóttum þau. Korbyn er pínu lítill, þótt hann hafi fæðst viku eftir tíman. Hann er samt ekkert smá mikið krútt !!! Ég verð nú að viðurkenna að ég hef aldrei komið inn í eins flotta og vel útbúna fæðingardeild, þetta var nú bara nánast eins og 5* hótel. Ég og Kim pössuðum svo Scottlyn og Brocklyn tvo morgna svo foreldrarnir gætu aðeins fengið að hvíla sig. Við fórum m.a niðrá rólu, í nammibúð ofl. Þær eru svo skemmtilegar stelpur og alltaf gaman að leika við þær. Svo var öllum sem vildu boðið heim til Pastor Scott til skoða nýjustu viðbótina. Ég og Kim ákváðum að labba. Það væri nú svosem ekki til frásögu færandi nema að það eru um tæpir 13 km frá vistinni heim til hans. Við löbbuðum komumst rúmlega 11 km en þá stoppaði Reuben og tók okkur uppí. Góð æfing fyrir fjallgöngur sumarsins, nema þær verða ekki á göngu- og hjólastígum, sem betur fer. Við grilluðum svo S‘mores yfir eldi, namminamm!!!
Ég, Eva og Jennifer skelltum okkur svo til Anchorage einn eftirmiðdaginn. Okkur langaði bara á rúntinn svo við keyrðum þangað, það er um klukkutíma akstur. Pabbi og mamma Evu voru akkúrat í bænum svo hún gat hitt þau í leiðinni. Pabbi hennar sagði mér þá frá því að hann hefði komið til Íslands fyrir nokkrum árum og hitt forsætisráðherrann !!! Ég átti nú ekki til eitt aukatekið orð, ég hef ekki einu sinni Davíð Oddson. Jæja við fórum svo í smá göngutúr. Þær entust nú ekki lengi en ég fór í smá klettaklifur og uppskar nokkrar ágætis myndir uppúr krafsinu. Þær koma vonandi inná myndasíðuna síðarmeir.
Hoppas at jag svara din fråga...
Ha det så bra!!!

Gleðilegan Pálmasunnudag!!!

Þessa dagana bíðum við bara öll spennt eftir að nýast viðbót Phillip‘s fjölskildunar komi í heiminn !!! Áætlaður komutími er í dag, 28/3, en littla krílið virðist nú ekkert vera að flýta sér neitt. Þetta er fimmta barn Pastor Scott og Miss Rachel. Forstöðumennirnir hérna eru frekar barnmargir. Pastor Ed á 7, Pastor Scott á bráðum 5, Pastor Joshua á 5 og svo á Pastor Nathan 2 stelpur, Pastor Todd á nú reyndar engin börn.
Ég held ég hafi ekki verið búin að nefna það hér en Pastor Nathan er hættur sem unglingaleiðtogi og er núna í fullu starfi sem lofgjörðarleiðtogi. Pastor Joshua flutti hingað í desember til að fara fyrir barnastarfinu og er núna búin að taka við unglingastarfinu líka. Það er búið að vera mjög áhugavert að fylgjast með þessum breytingum og greynilegt að Guð er með eitthvað stórt í bígerð.
Um daginn var svo útskrift úr Dream Center. Þrír menn útskrifuðust í einu og er þetta stærsta útskriftin hingað til. Það var ekkert smá æðislegt að heyra vitnisburðina þeirra, hvernig Guð gersamlega snéri lífi þeirra við. Þeir voru allir á fullu í eiturlyfjum og áfengi en Guð reysti upp. Dýrð sé Guði!!!
Við stelpurnar björguðum littlum kettlingi um daginn. Hann var búin að sitja og mjálma fyrir utan stelpuvistina allt kvöldið. Við fórum að lokum út og náðum honum og tókum hann inn. Hann er ekkert smá sætur. Greyið littla var ekkert smá svangur og borðaði eins og hann gat í sig látið af túnfiski og kattarmat úr matarbankanum. Við þurftum að taka matinn frá honum svo hann borðaði ekki yfir sig. Því miður getum við ekki verið með dýr á vistinni svo Tracy og Brandon tóku hann að sér. Við vorum nú pínu leiðar að þurfa að láta hann fara en hann á gott heimili núna.
Pastor Ed átti svo 50 ára afmæli í mánuðinum. Kirkjan hélt fyrir hann óvænta afmælisveislu sem heppnaðist ekkert smá vel. Það var td búið að koma því í kring að mamma hans sem á heima í Flórída kom upp til Alaska og kom honum á óvart. Mamma hans er frá Lettlandi og ekkert smá æðisleg. Við heimsóttum hana þegar við fórum til Flórída í fyrra og hún mundi sko vel eftir mér rúmu ári seinna.
Við ákváðum að heiðra Pastor Scott daginn fyrir brúðkaupsafmælið hans og elduðum fyrir hann og fjölskilduna dýrindis kvöldmat. Meðan þau voru að borða skrifuðum við fullt af littlum athugasemdum á post-it miða og fylltum bílinn hanns að innan með þeim. Pastor Scott er alveg frábær skólastjóri og sá besti sem ég gæti hugsað mér að hafa!!! Það sem hann gerir fyrir okkur er alveg ómetanlegt.
Nú eru bara um tveir mánuðir eftir af skólanum Þessar vikur verða fljótar að líða því það verður alveg nóg að gera á næstunni. Frá fim til sun er mót í kirkjunni. 5 - 12 apríl er „páska"fríið okkar. 17 og 18 er foreldrahelgi. 22 -24 er mót í Anchorage sem við erum að fara á og 26 - 29 er aðalfundur Assemblys of God í Alaska og munum við vera að þjóna þar.

Hvað hefur nú gerst í lífi Katrínar síðan ég bloggaði síðast um miðjan janúar. Við erum t.d búin að fara tvær ferðir niður á Kenai skagann. Í fyrra skiptið fórum við til Soldotna til að sjá um unglingasamkomu þar eitt föstudagskvöld. Laugardeginum eyddum við svo í að hjálpa kirkjunni við ýmis verkefni s.s þrif, skipulagningu geymslunnar og svo máluðum við barnastarfsherbergið. Mér finnst alltaf gaman að fá að þjóna kirkjum á þennan hátt. Ekki bara með því að halda samkomur heldur að hjálpa þeim með ýmislegt sem þarf að gera. Ég veit að það léttir á fólkinu sem er í forstöðu fyrir kirkjunni og með þá geta þau hugsað um e-ð annað mikilvægara. Við vorum svo hluti af báðum sunnudagssamkomunum þeirra þennan sunnudaginn. Í seinni ferðina fóru bara annars og þriðja árs nemar ásamt April. Þá var ferðinni haldið til Sterling til að hjálpa til við unglingamót þar. Ekki byrjaði ferðin nú vel þar sem við klesstum á stopp skilti þegar ætlunin var að beygja. Vegurinn var háll og bremsurnar ekki upp á sitt besta og svo vorum við á aðeins of mikilli ferð til að ná beygjunni. Þetta var nú samt eiginlega bara meira fyndið en alvarlegt. Stuðarinn framan á vagninum okkar er aðeins bögglaður en annars er allt í góðu. Skiltið hinsvegar lenti aðeins verr í því en við náðum samt að reisa það við þótt ummerkin um okkur sjáist ennþá. En aftur að mótinu. Þetta var mjög gott mót, dúndur lofgjörð, tómatsósubað, misógeðslegar keppnir, Orð Guðs og bænargöng(alger toppur mótsins).
Á milli þessara tveggja ferða var nú ýmislegt annað brallað. Rokkfest var t.d á dagskránni en hún er haldin af kirkjunni okkar ár hvert. Þá komu um 20 kristnar hljómsveitir frá Alaska og spila á 3 mism sviðum sem sett eru upp í kirkjunni. Það komu um 400 manns í ár. Ég var í myndaherberginu þar sem fólk gat komið og látið taka myndir af sér til minningar. Var það virkilega gaman og margar flottar myndir sem komu frá því, þótt ég segi sjálf frá. Eina helgina voru tvö mót í gangi í einu, eitt hér í Wasilla og svo unglingamót í Eagle River. Hópnum var því skipt í tvennt og var ég í hópnum sem fót til Eagle River. Þetta var frekar stutt mót en gott engu að síður.
Svo má náttla ekki gleyma Super Bowl sem er úrslitaviðureign ruðningstímabilsins í BNA. Mér fannst þetta hálf leiðinlegt í fyrra en bara nokkuð skemmtilegt í ár vegna þess að Devin útskírði reglurnar fyrir mér svo ég skildi leikinn í þetta skiptið. Við fórum til Pastor Ed til að horfa og var Dream Center þar líka svo þetta var alveg mega stuð.
Já þetta er nú það sem á daga mína hefur drifið að undanförnu.

Meira held ég bara ekki að ég hafi að segja að sinni. Jú heyrðu ég pantaði flugmiðann heim til Íslands um daginn. Ég yfirgef Alaska þann 8. júní og kem til Íslands þann 9 og til Vopnafjarðar þann 11. Svo á afi 85 ára afmæli þann 12. Ég er komin með vinnu aftur inná elló og vona að ég geti byrjað að vinna þar þann 13.

Jæja hafið það nú gott lömbin mín

Blogg?
Nahh...
Jæja, þá fyrst þú biður svona fallega
Látum okkur nú sjá. Ætli ég geti ekki byrjað á því að benda ykkur á að ég komin með annað blogg. Það er hægt að finna með því að fara á heimasíðu skólans og velja MC Students í tenglunum til hægri og svo er bara að velja nemenda. Þetta blogg er reyndar á ensku. Það ætti að koma inn blogg þarna einu sinni í mánuði.
Síðast þegar ég bloggaði hér var það um trúboðsferðina okkar. Síðan þá hefur nú ekki mjög mikið gerst því við vorum jú í jólafríi. Áður en jólafríið skall á héldum við þó veglega jólaveislu. Hún var mjög skemmtileg og góður matur á boðstólnum. Pastor Ed kom Pastor Scott á óvart með því að gefa honum ferð og aðgang að One Thing móti sem haldið er af IHOP(International House of Prayer) í Kansas City milli jóla og nýárs. Honum hafði langað að fara í langan tíma en aldrei getað svo þetta var virkilega óvænt ánægja. Í ár komu um 20.000 manns á þetta mót, ég horfði á það á netinu. Síðan er ihop.org. Mig langar ekkert smá mikið að fara næsta ár...
Jólin voru svosem alveg ágæt, mun betri en í fyrra. Ég, Kim og Curtis vorum hér á vistinni mest allt jólafríið og Ivy og Ben voru hér hluta af fríinu líka. Ég, Kim og Curtis fórum til Pastor Nathan og Miss Mindy á aðfangadagskvöld og jóladagsmorgun. Á aðfangadagskvöld vorum við á fullu í að pakka inn pökkum handa stelpunum þeirra tveimur og tveim frændsystkinum þeirra sem voru hjá þeim líka. Ég hef nú aldrei séð annað eins pakkaflóð handa fjórum krökkum sem öll eru undir skólaaldri, það tók mig, Kim og Miss Mindy þrjá tíma að pakka þessu öllu inn!!! Mér fannst samt best að borða hneturnar sem þau voru með því það minti mig á jólin heima. Á jóladagsmorgun voru svo allir pakkarnir rifnir upp og morgunmatur borðaður þ.e Amerískur morgunmatur. Seinna um daginn fórum ég, Kim og Curtis svo til Pastor Ed og fjölsk. Við áttum góðan tíma þar sem m.a samanstóð af innanhús skíðastökki, góðum mat, skilmingum og bíómyndum. Við gistum svo hjá þeim um nóttina.
Áður en skólin byrjaði náði ég að sjá elgi í um 3 metra fjarlægð. Ég var bara í göngutúr og vissi ekki fyrr en ég var komin nánast upp að öðrum þeirra og hann hljóp í burtu. Hann hljóp nú samt ekki langt og ég snéri því við og náði í myndavélina og tók nokkrar myndir af þeim félögum.
Skólin byrjaði svo af fullum krafti með tveimur prófum í fyrstu vikunni.
Næstu helgi erum við svo að fara í ferð til Kenai og þarnæstu helgi er unglingamót sem við verðum að hjálpa til á.
Þangað til þá
Hafið það gott og munið að Guð er heilagur

Jæja þá kemur loksins inn blogg fá trúboðsferðinni okkar. Við fórum semsé öll úr skólanum, samtals 22., í trúboðsferð til vesturhluta Alaska. Fyrstu vikuna var okkur skipt í tvo hópa, annar hópurinn var í Stebbins en hinn fór til St.Michael. Ég fór til St.Michael ásamt Reuben, Curtis, Kim, Eva, Carla, Leon, Zach, Joshua, Kulika og Sisco. Síðastliðin fjögur ár hefur bara verið farið einn dag til St. Michael svo þetta var í fyrsta skipti sem við vorum með hóp þar í heila viku. Kirkjan er ekki með forstöðumann sem stendur en hann flytur þangað í sumar. Ný forstöðumaðurinn þeirra, Pastor Brian, og sonur hans komu með okkur í ferðina. Við gistum í einu af húsunum sem ríkið skaffar handa kennurum skólans. Skólinn er stærsti vinnustaður flestra frumbyggjaþorpa og í rauninni einn af fáum vinnustöðum þar. Á hverjum morgni kl 08 vorum við mætt upp í skóla og borðuðum morgunmat með krökkunum og svo fengum við að hjálpa til í tímum í yngri bekkjum skólans. Ég og Kulika vorum með 1. bekk, það var ekkert smá gaman. Það er samt margt sem er öðruvísi í skólunum þarna heldur en í borgum og bæum Alaska eða á Íslandi. Hér annaðhvort ganga krakkarnir í skólann eða þá koma þeir á fjórhjólum eða snjósleðum, ekki bílum. Krakkarnir mæta samt bara í skólann þegar þeim hentar ekkert endilega þegar skólinn byrjar. Það er líka mjög algengt þegar þau eru orðin eldri að þau einfaldlega hætti bara. Kennarinn sem við vorum að hjálpa er alveg frábær og hún sagði okkur að hún þurfi að láta krakkana fara í röð við ruslatunnuna og spýta út munntóbakinu sem þau voru að tyggja. Þetta eru 6 ára börn !!! Það er líka mjög algengt að foreldrarnir kaupi munntóbak eða sígarettur handa börnunum sínum. Áfengis- og fíkniefnaneysla er mjög algeng í frumbyggjaþorpum Alaska og sjálfsmorðstíðnin í Alaska er sú hæsta í Bandaríkjunum og er hún hvað mest meðal frumbyggjanna.
Við vorum með samkomur á hverju kvöldi alla vikuna og líka barnasamkomur flest kvöld. Barnasamkomurnar tókust mjög vel. Seinustu barnasamkomuna skildum við stelpurnar og strákana að og vorum með sér kennslur. Strákarnir voru með kennslu um að vera hermenn Krists og þemað fyrir stelpurnar var prinsessur Guðs. Við vorum með smá leikþátt fyrir stelpurnar, fórum í leiki og báðum með og fyrir þeim. Að lokum opnuðum við svo upp „snyrtistofu". Foreldrar barnanna eru ekkert endilega að þrífa þau og eru þau því oft óhrein og illa lyktandi. Við hreinsuðum undan nöglunum, snyrtum þær til og lökkuðum. Svo greiddum við á þeim hárið og máluðum þær aðeins. Þeim fannst þetta alveg æðislegt.
„Fullorðins"samkomurnar voru líka mjög góðar. Á einni þeirra gáfum við nokkrum konum sem komu á samkomuna föt sem höfðu verið prjónum af konum í konuklúbbinum í kirkjunni heima á Vopnafirði. Það var alveg magnað og sást vel að konurnar sem fengu föt voru mjög blessaðar. Fyrir þessa sömu samkomu vorum við búin að elda kalkúna og buðum fólkinu í mat. Þegar við förum til þessara þorpa förum við alltaf í litlum flugvélum og erum því með mjög miklar þyngdartakmarkanir. Vegna þessarra takmarkanna gátum við bara tekið með okkur tvo 9 punda kalkúna. Söfnuðurinn er lítill svo við héldum að það yrði nóg. Þegar við mættum í kirkjuna með kalkúnanna og meðlætið voru mætt um 30 manns. Tveir 9 punda kalkúnar og meðlæti er langt frá nóg fyrir svo marga. Það eina sem við gátum gert var að biðja Guð að margfalda matinn. Jæja öldungarnir fengu fyrst og svo aðrið fullorðnir og síðast börnin. Þegar allir voru búnir að borða sig sadda var ennþá tæplega hálfur kalkúnn eftir !!! Og ekki nóg með það heldur var þetta einstaklega bragðgóður kalkúnn og það eina sem við höfðum til að krydda fuglana var salt og taco krydd. Ekki nóg með að Guð margfaldaði matinn heldur eldaði hann fuglana líka!!! Við áttum ekki til eitt aukatekið orð. Guði er sko engin hlutur um megn!!!
Ég talaði á tveimur samkomum og tókst það bara mjög vel. Ein kona gaf mér Kusbok(veit ekkert hvernig þetta er stafað) en það er frumbyggja flík. Hún gaf mér hana af því að henni líkaði mjög það sem ég hafði sagt. Ein önnur kona sem ég hafði gefið íslenskt sjal gaf mér armband. Ég var ekkert smá stolt og blessuð.
Curtis átti 21. árs afmæli meðan við vorum í St.Michael og bökuðum við köku handa honum. Við gleymdum því miður að taka með okkur kerti en því var reddað með tannstöngli og bréfþurrku. Þegar hann blés á kertið steig svartur reykjarmökkur upp. Þetta var glæsilegasta kerti sem ég hef séð.
Við fengum að halda sal í skólanum meðan við vorum í St.Michael og kom hópurinn frá Stebbins líka og hjálpaði okkur(það er bara um 30 mín akstur í bíl á milli). Við megum ekki nefna Jesú á nafn eða neitt sem tengist trú en við getum samt sem áður talað um von og að krakkarnir eru einhvers virði og að þau geti látið drauma sína rætast. Það er mikið vonleysi í þessum þorpum og komu nokkrir krakkar til okkar eftir á og sögðu okkur hvað það væri gott að heyra þetta. Þetta var einn besti salur sem við höfum haldið.

Eftir viku í St.Michael var komin tími til að halda til Kotlik. Við þurftum fyrst að fara til Stebbins þar sem við fljúgum þaðan. Veðrið var þó ekki nógu gott til lendingar svo allur hópurinn var fastur í Stebbins einn auka dag. Um kvöldið þann dag fórum við á æfingu fyrir bæjarhátíð sem á að halda seinna. Þar var verið að æfa frumbyggja dans. Það var ekkert smá flott að fá að fylgjast með mönnunum spila á trommurnar og syngja og konurnar dansa.
Að lokum komumst við þó til Kotlik. Þar náði forstöðumaðurinn í okkur á hundasleðum dregnum af snjósleðum. Ferðin niður að kirkjunni var ekkert smá skemmtileg. Í Kotlik vorum við líka með samkomur á hverju kvöldi og barnasamkomur á sama tíma. Barnasamkomurnar voru haldnar í skólanum en „fullorðins"samkomurnar voru haldnar í félagsheimil bæjarins og það var nánast fullt á hverju kvöldi. Fullt af fólki kom fram til fyrirbænar hvert kvöld og nokkrir gáfu Jesú líf sitt. Ég predikaði eitt kvöldið um ást Guðs og tókst það með eindæmum vel. Við héldum líka sal í skólanum í Kotlik. Hann tókst mjög vel.
Einn daginn fórum við út með Pastor Jimmy að taka upp netin hans og veiða í gegnum frosna ánna. Það voru 6 fiskar í netinu og var einstök upplifun að fá að sjá hvernig veitt er með neti í hálffrosinni á. Við veiddum líka á „stöng" í gegnum ísinn. Það var gaman þótt við fengjum ekkert. Þennan dag var alveg einstaklega kalt, -26°C og vindur. Föðurlandið kom sér sko vel þarna!!!

Þessi ferð var ein sú besta sem skólin hefur farið í hingað til og tókst í alla staði mjög vel.
Jæja, þetta var nú löng lesning ef þið lásuð þetta allt saman...
Endilega skoðið myndirnar á myndasíðunni minni, tvö troðfull albúm
Hafið það nú bara sem allra, allra best

Jamm jamm og jæja. Þá er víst komin nóvember. Tíminn bara flýgur áfram. En hvað hefur nú gerst á þessu tímabili. Tjahh.
Um þarsíðustu helgi var unglingamót í Anchorage. Við vorum auðvitað þar að hjálpa til. Á þetta mót komu um 800 unglingar frá öllu Alaska. Mótið var haldið í stærstu kirkju sem ég hef komið í. Kirkjan á Vopnafirði kæmist fyrir í holinu í þessari kirkju. Þau eru með rennibraut fyrir krakkanna, hún fer frá annarri hæð niður á þá fyrstu. Jább. En aftur að unglingunum. Sumir unglingahóparnir voru búnir að ferðast í 5 daga til að komast á þetta mót. Og ég sem hélt að ég byggi afskekt á Vopnafirði. Það tekur mig þó bara einn dag að fara til Reykjavíkur eða í Kotið. Ég virkilega dáist af þessum unglingum og leiðtogum þeirra að leggja þetta á sig. Guð sér svo sannarlega hungur þeirra í meira af honum og ég veit að hann mætti þessum unglingum á sérstakan hátt og ekki síður leiðtogum þeirra. Hvernig veit ég það? Vegna þess að ég þekki leiðtoga þessara hópa og ég heyrði vitnisburði sumra unglinganna. Annar þessara hópa kom frá Angon og Nancy og Ramos eru leiðtogarnir þar en þau voru bæði í MC:WA. Hinn hópurinn kom frá Kake en við fórum í trúboðsferð þangað síðasta vor. Unglingaleiðtogarnir þar eru líka forstöðumannshjónin í kirkjunni. Þegar við komum í fyrra voru þau við það að hætta en núna vex kirkjan þeirra sem aldrei fyrr. Það er svo mikilvægt að fara ekki bara til að boða trúnna heldur líka að styrkja kirkjunar og leiðtogana. Unglingahópurinn frá Petersburg vantaði kvk leiðtoga til að vera í einu herb yfir næturnar og fékk ég að vera þeirrar ánægju aðnjótandi að hjálpa þeim. Það var virkilega gaman að fá að kynnast unglingunum þaðan. Síðasta daginn eftir að allir voru farnir og við vorum búin að taka til fórum við út að borða á Goldern Corral en það er hlaðborð þar sem þú mátt borða eins mikið af öllu og þú vilt. Það eru forréttir, aðalréttir og eftirréttir. Við rúlluðum öll út eftir þá heimsókn.
Örstutt um annað sem á daga mína hefur drifið
Um daginn fórum við svo allar stelpurnar heim til Miss Rachel og áttum góða kvöldstund með henni og Kennedy. Mikið hlegið, borðað og svo var horft á mynd.
Á sunnudaginn tóku þrír menn úr Dream Center skírn. Það var æði. Dream Center er áfangaheimili(er það rétta orðið? Þetta er eins og Hlaðgerðarkot)
Á laugardaginn var próf úr minnisversum síðustu 5 vikna. Það gekk mjög vel og ég náði því í fyrstu tilraun. Samtals voru þetta 39 vers.
Næsta laugardag er svo próf úr bókinni sem við erum búin að vera að lesa. Í þetta skiptið er það Systematic Theology(kerfisbundin guðfræði) fyrir annars og þriðja árs nema.
Jæja þetta er nú það helsta sem hefur gerst hér hjá mér.

Eitt albúm er á leiðina inn á myndasíðuna.

Jæja hvað hefur nú á daga mína drifið síðans síðast? Síðastliðna daga hefur verið alveg nóg að gera hjá okkur. Í gær sáum við um barnastarfið. Það er að koma hrekkjavaka hér í BNA svo við ákáðum að tala um ótta og að þau þyrftu ekki að vera hrædd því Guð væri alltaf með þeim. Við settum upp leikrit fyrir karakkana og tókst það alveg ótrúlega vel. Það var líka búið að leggja mikla vinnu í það. Þetta var sko ekkert slor, við bjuggum til sex mismunandi sviðsmyndir, vorum með tæknimenn, búninga fyrir leikarana og förðun. Allir voru líka frekar þreyttir þegar samkoman var búin og búið að ganga frá öllu.
Núna er búið að breyta samkomuforminu hér þannig að í staðin fyrir að hafa eina samkomu á sunnudagsmorgnum og eina á miðvikudagskvöldum er tvær samkomur á sunnudögum, ein um morgunin og ein um kvöldið. Svo gott sem allar kirkjur hér erum með „aðal" samkomuna á sunnudagsmorgnun um kl 10. Það er líka ein skemmtileg nýjung hér þ.e um morgunin fyrir samkomuna er boðið upp á amerískan morgunmat þ.e vöfflur með smjöri/hnetusmjöri/sírópi eða ölu saman. Svo er auðvitað líka morgunkorn, brauð og beyglur. Þetta er alveg æði og er ætlunin með þessu að fólk geti hisst og spjallað saman yfir morgunmatnum. Þessu hefur líka verið mjög vel takið og eru allir hæstánægðir með þetta.
Talandi um morgunmat. Um daginn bauð Pastor Ed starfsmönnum(Reuben og April) skólans og þriðja(Curtis og Devin) og annars árs(Andrew, Ivy, Kim og ég) nemum út að borða morgunmat á IHOP(international house of pancakes). Ummm nammi gott!!! Gæti samt aldrei hugsað mér að borða svona morgunmat oft í viku. Svo þegar hann var að borga fór hann að tala e-ð um mynnturnar sem voru í skál við afgreiðsluborðið og afgreiðslustúlkan sagði að hann mætti taka eins margar og hann vildi því þau ættu svo mikið. Svo þegar hún fór e-ð bakatil biður Pastor Scott mig að opna töskuna mína sem ég gerði með spurnarsvið á andlitinu. Tekur hann sig þá ekki til og sturtar allri skállinni(hún var sko ekkert lítil) af mynntum í töskuna og segir okkur að koma okkur út í hvelli. Ég átti því nóg af myntum fyrir marga daga þótt ég væri alltaf að gefa fólki myntur. Já þetta var frekar fyndið!!!
Um daginn fórum við heim til Pastor Ed og rökuðum garðin hans þ.e rökuðum lauf. Já það er vandamál sem við Íslendingar eru laus við að mestu. Garðurinn hjá Pastor Ed er hinsvegar ekkert lítill svo það tók okkur alveg hálfan daginn að raka öll laufin. Þegar búið var að raka öll laufin voru þau svo sett á stóra kerru og öllu saman svo sturtað út í móa (meira í skóginn bakvið kirkjuna). Við máttum svo hoppa af pallinu í laufahrúguna. Það vara ótrúlega gaman! Ég einni ferðinni týndi ég samt öðrum skónum mínum en ég fann hann aftur, sem betur fer. Svo fórum við aftur til Pastor Ed og borðuðum alveg dýrindis „chilli" (bauna og kjöt kássa) sem Mrs Robin var búin að elda handa okkur.
Síðasta mánudag ákváðum ég og Eva að skella okkur í bíltúr upp til Hatcher Pass og taka nokkrar myndir í þokunni sem var þann daginn. Ég ætla að skella afrakstrinum inn á myndasíðuna mína.
Hér hefur ekki komið neinn snjór ennþá. Það er búið að vera frost af og til en í þessum rituðu orðum er um 3°C. Það meira að segja varla hægt að tala um að það sé snjór fjöllunum. Það hefur vissulega snjóað í þau en núna er bara rétt í efstu fjallatoppunum.

Jæja ég hef nú held ég bara ekkert mikið meira að segja svo ég ætla að enda þetta blogg og setja inn nokkrar myndir.
Hafið það brjálæðislega gott

Já það hefur sko heldur betur margt drifið á daga mína síðan síðast. Ég hef samt góða ástæðu fyrir bloggleysinu. Þannig er nefnilega mál veð vexti að það er búið að vera meira en nóg að gera í skólanum. Eitt svona lítið dæmi er að við annars árs nemarnir höfðum tæpa viku til að lesa rúmlega 800 bls bók um Gamla Testamentið og á þeim tíma var líka mót í gangi í kirkjunni. En þetta hafðist allt saman og ég náði prófinu. Nú erum við að lesa bók um Nýja Testamentið og prófið úr henni er á laugardaginn. Sem stendur er ég á kafla 17 af 24.
Við erum nú samt búin að gera ýmislegt annað en bara að hanga yfir bókum. Við erum t.d búin að fara bæði í matarboð hjá Pastor Scott, Pastor Ed og Traci og Brandon. Pastor Ed eldaði handa okkur London Broil en það er rosalega gott kjöt. Uppskriftin er hinsvegar fjölskylduleyndarmál. Við fórum líka upp á fjall (keyrandi) og skrifuðum bréf til Guðs. Í bréfinu eru væntingar okkar til þessa árs og hvað við viljum fá út út því. Seinna um kvöldið hreinskrifuðum við svo bréfið og innsigluðum það. Pastor Ed geimir svo öll bréfin í kistu inn á skrifstofu hjá sér. Í lok ársins fáum við svo bréfin aftur og opnum þau. Þá sér maður vel hversu mikið Guð hefur í rauninni gert í lífi mans yfir einn vetur.
Einn morguninn var öllum skipt niður í litla hópa og við fórum í þrjá High School (14-18 ára) og þrjá Middle School (10-13 ára) og báðum með nemendunum þar. Einu sinni á ári er nefnilega See you at the Pole þar sem allir kristnir nemendur skólans hittast við fánastöng skólans áður en fyrsti tíminn byrjar og biðja fyrir skólanum sínum og landinu.
Þessar þrjár vikur sem ég hef verið hér hafa verið alveg frábærar og ég er ekkert smá ánægð að hafa komið aftur. Ég kann virkilega vel við allar stelpurnar og strákana líka. Í gærkvöldi braust samt út „stríð" á stelpuvistinni en það var allt gamni gert og bara fyndið. Ó, já alveg rétt, ég gleymdi víst að segja frá svínaflensunni og einangruninni. Ég er ekki með svínaflensu og ég var ekki í einangrun en eldri dóttir Pastor Nate fékk hinsvegar svínaflensuna en hún er öll að hressast. Nokkrir af strákunum lögðust líka í veikindi(ekki svínaflensan) og einn þeirra svo illa að hann þurfti að vera í einangrun í viku. Hann var reyndar ekki allan tíman þar sem við báðum fyrir honum og hann hresstist mun fyrr.

Ég setti inn nokkrar myndir á myndasíðuna mína. Tengillinn er hér til hliðar ef þið munið ekki slóðina.
Hafið það gott þangað til næst(hvenær sem það svo verður...)

Jápp þá er víst komið inn nýtt blogg eftir sumarfrí. Fögnum fyrir því...
Ég er sumsé komin til Alaska !!! Það er æðislegt að vera komin aftur og eiginlega bara eins og maður hafi aldrei farið neitt...!!! Það var svo gaman að hitta alla aftur. Ég fékk meira að segja mótökunefnd þegar ég kom. Jæja ég þurfti nú samt að bíða eftir henni þar sem flugið var 20 mín á undan áætlun. Ferðin gekk bara vel þótt ég hafi bara náð að sofa í um 1 klst á um 24 tímum. Nýju afþreyingarkerfin hjá Flugleiðum eru alger snilld. Að fá vegabréfsáritunina tók sinn tíma en hafðist !!! Ég var spurð spjörunum úr um skólann og allt mögulegt annað og eftir um klukkutíma fékk ég loks leifi til að vera í BNA til 1 júlí. Guð er svo góður við mig. Eitt risa stórt takk til allra sem báðu fyrir mér. Ég fór svo ekki í rúmið fyrr en um 03:30 og gat svo ekki sofnað. Ég náði kannski svona 4 tímum þá nóttina enda var ég frekar þreytt daginn eftir. Skólinn byrjar samt ekki fyrr en á sunnudag og koma flestir 1 árs nemarnir á morgun. Einn er þó komin og fjögur eru að koma á eftir. Við 2. -og 3. árs nemarnir eru bara búin að vera að taka til og gera allt klárt fyrir nýtt skólaár. Í ár verða 9 stelpur og 10 strákar, þ.e. 13 á fyrsta ári, 4 á öðru og 2 ár þriðja. Á öðru ári eru ég, Kim, Ivy og Andrew og á því þriðja eru Curtis og Devin. Það er búið að breyta svefnherb í stelpuvistinni helling. Svo er líka komið nýtt og stórt eldhús, það er alveg geðveikt - þrír stórir vaskar(nú ættum við ekki að þurfa að vaska upp inn á baði), tvær eldavélar með viftum(nú er óþarfi að vera að stilla viftu út í glugga) og meira en nóg að skápaplássi. Ætli ég taki nú ekki einhverjar myndir og setji inn síðar. Engin loforð samt!!!
Held að þetta sé nú orðið ágætt í bili
Meira seinna...